Bloemlezing uit eigen werk RSS feed for this section

Het getuigt misschien van weinig bescheidenheid om je eigen columns zo onder de aandacht te brengen. Maar ik doe het toch. Ik ben ook maar een mens.

De massa

Onlangs kreeg ik bij vrienden als aperitief een Riesling uit de supermarkt. Ja, ik schrok er ook van. (Maar lees door!) Ik moest denken aan de ophef die laatst ontstond in de Amerikaanse wijnpers omdat journalist en sommelier Bianca Bosker had durven beweren dat wanneer je weinig geld hebt en toch lekkere wijn wilt drinken, je gewoon de wijnen van grote merken moet kopen, zoals Yellow Tail. Dat raakte kennelijk een open zenuw onder wijndrinkers die alleen echte kwaliteit willen drinken en daar veel tijd en geld aan besteden. Mensen […]

Lees verder...

Damesfeestje

Onlangs bezocht ik met collega Wendy Otting de plaatselijke groothandel om wat sherry te kopen voor de workshop die we samen op Perswijn Select zouden geven. We bekeken verschillende flessen, overlegden erover, legden iets in het wagentje, verruilden het toch weer voor iets anders – gewoon, zoals een wijnminnend mens dat doet. We waren er heel gelukkig mee, tot er een behulpzame wijnmedewerker naar ons toe kwam en zei: ‘Sherryfeestje, dames?’ Stilte. Sherryfeestje, dames? Ja! Want sherry drinken is altijd een feest, zelfs als hij van een winkel komt waar […]

Lees verder...

Het aloude trio

Ik geloof niet in een god en ik doe niet aan religie. Toch is er een drie-eenheid waar ik veel ontzag voor heb: die van kaas, brood en wijn. Samen vormen ze een doeltreffende en vooral heerlijke maaltijd, ook al voldoet die niet helemaal, of helemaal niet, aan de voorschriften van het Voedingscentrum. Het is een beproefde combinatie die ik op allerlei niveaus diep bevredigend vind, en niet alleen vanwege de koolhydraten, het vet en de alcohol. Zowel brood, kaas als wijn heeft een lange geschiedenis. En op momenten dat […]

Lees verder...

Wijn en zijn

In het voorwoord bij Het boek van den wijn uit 1931 schrijft J.P.M. Keuls, ‘Nederlandsch vice-consul te Bordeaux’, dat zijn boek niet is bedoeld voor mensen die wijn ‘om principieele of andere redenen (…) beschouwen als verderfelijk, hetzij voor het lichaam dan wel voor den geest’. Nee, het is geschreven voor iedereen die goede wijn kan waarderen en die zich van nature tot wijn aangetrokken voelt. ‘Immers, gevoeligheid voor kleur, smaak en bouquet van den wijn, beteekent ontvankelijk zijn voor fijnere indrukken in het algemeen en is een aangeboren eigenschap.’ […]

Lees verder...

Sherry van Knorr

In Nederland reduceren we keukens uit de hele wereld graag en met het grootste gemak tot een handzaam pakje of zakje: met Knorr Wereldgerechten eet je heerlijk makkelijk en uiteraard 100% authentiek de ene dag Thais, de volgende dag Turks en de dag erna Zuid-Afrikaans. Zelf enige moeite doen om erachter te komen wat een gerecht nou specifiek Thais maakt? Waarom zou je? Dat er en passant misschien iets – of heel veel – moois uit zo’n keuken verloren gaat: het zal veel Nederlanders worst wezen. Als het maar makkelijk […]

Lees verder...

Normen en waarden

Is wijn drinken tegenwoordig een daad van verzet? Mogen u en ik – brave Perswijnlezers – onszelf vleien met de gedachte dat onze nerdachtige hobby opeens een heldhaftige bezigheid is? Na de aanslagen in Parijs lijkt het daar op. Uitgaan, op terrasjes zitten, uit eten gaan, samen van het leven genieten – kort samengevat: wijn drinken – stonden symbool voor het vrije westerse leven en de wens om dat leven niet in te laten perken door terroristen. ‘Europa is champagne & wine’, schreef een columnist in de Volkskrant. Ook werd […]

Lees verder...

Des duivels

In de wereld van het eten volgen de trends elkaar lekker snel op. Tarwegrassap, chiazaad, freekeh, het knotsgekke paleodieet: never a dull moment. In de wijn gaat het allemaal wat trager. Voordat al die wijnboeren hun stokken omgeënt hebben van sauvignon blanc naar pinot noir en daar een bruikbare opbrengst van hebben – dat duurt gewoon even. En een deel van de trends, zoals die wereldwijde doorbraak van Riesling en de vraag naar lichtere, elegante doordrinkers, lijkt soms eerder wishful thinking van wijncritici dan een daadwerkelijke behoefte van wijndrinkers. Ook […]

Lees verder...

Vrijheid

Ellen Giebels is hoogleraar conflict, risico en veiligheidspsychologie aan de Universiteit Twente. Naar aanleiding van de bevrijding van een Nederlandse gegijzelde in Mali, vertelde ze in de Volkskrant over de overlevingsstrategieën die slachtoffers toepassen tijdens hun gevangenschap. Ze zei onder andere: “Wat hen op de been houdt, is een focus op de toekomst; op wat ze gaan doen als ze weer vrij zijn. Opvallend is dat lekker eten een van de grote thema’s is.” Zo opvallend lijkt me dat niet. Eten is een van de belangrijke fundamenten van je leven, […]

Lees verder...

Sprezzatura

Een paar weken geleden was ik in Turijn. Een geweldige stad, die zich echter niet zomaar aan je openbaart: je moet er moeite voor doen, de stad liefst te voet doorkruisen, goed kijken en de sfeer langzaam in je opnemen. Het regende, maar dat gaf niets, want dat paste wel bij deze ietwat afgebladderde, maar elegante, bijna onderkoelde stad met zijn prachtig weemoedige licht en zachte kleuren, die door de regen alleen maar mooier werden. Dat licht en die kleuren deden me denken aan l’heure bleu, het uur vlak voor […]

Lees verder...

Nieuwe liefde

Ik dacht eigenlijk dat mijn grote liefdes op wijngebied wel zo’n beetje uitgekristalliseerd waren. Sherry, Riesling, champagne, Pinot Noir/Spätburgunder, Barolo: dat is de kern waarom mijn aanbidding draait. Heel wijnpolitiek correct allemaal, niets om je voor te schamen. Maar tot mijn eigen verrassing heeft zich de afgelopen jaren langzaam een ander wijntype in mijn kelder genesteld. Het gaat om witte wijn die niet zozeer door fruit, maar vooral door neutralere, brede aroma’s en smaken en door lagere zuren gekenmerkt wordt – type Italiaans wit, zeg maar, al betreft het zeker […]

Lees verder...